In een open brief aan PvdA-leider Job Cohen smeekt de Landelijke Studentenvakbond hem geen ’slimmerikenbelasting’ in te voeren.

Het is moeilijk om niet te veronderstellen dat de LSVb niet het hele plaatje voor ogen heeft. Ten eerste valt een belangrijk deel van de impact van de crisis neer bij mensen die al een groot gedeelte van hun pensioen hebben opgebouwd. Daarnaast krijgen huidige jongeren het hoe dan ook voor de kiezen, bijvoorbeeld bij een hogere AOW-leeftijd. Omzetting in een sociaal leenstelsel lijkt mij een pijnlozere constructie, dan heel veel andere ingrepen die op de jeugd afkomt. Daar heeft de LSVb te weinig oog voor.

Ten tweede vind ik het niet verkeerd dat er meer prikkels komen om een verstandige studiekeuze te maken, en de studie serieus te nemen. Er zijn er genoeg waar het daar in mijn ogen bij aan schort. Daarnaast zou ik, in overeenstemming met de partijen die dit plan opperen, graag zien dat dit geld in het onderwijs blijft. Links en rechts valt er kwalitatief behoorlijk wat te verbeteren. Daar het beschikbare geld in steken vind ik meer hout snijden dan inkomensondersteuning die in zijn geheel omgezet wordt in een gift.

Ook vind ik het telkenmale bij het banale af dat studenten durven te klagen over hun financiële vooruitzichten. Het gros van de HBO en WO studenten gaat bovenmodaal verdienen. Bovenmodaal is gewoon vorstelijk, punt. Niet zeuren als je dan jouw opleiding moet gaan terugbetalen. Je kunt het missen, echt.

Overigens verbaasd mij dat ook telkens weer. Een bedrag van, zeg 50.000 euro, lenen om te investeren in jezelf krijgt bijna iedereen koudwatervrees bij. En als er een huis gekocht moet worden, sloten tot voor kort veel net-afgestudeerden zonder blikken of blozen tophypotheken af op 125% van de woningwaarde leunend op twee volledige inkomens. Ik snap daar helemaal niks van. Een stapel stenen is je toch niet meer waard dan jouw eigen verdiencapaciteit en persoonlijke ontwikkeling?

Related posts:

1. VVD programma besproken
2. Staatsschuld: paniek in de tent?

Belachelijk vinden de staten het dat de uitkering gecorrigeerd wordt voor het vermogen dat provincies hebben.

Waarna er nog verwezen wordt naar de Icesave en Ceteco affaires. Daarin verloren respectievelijk Noord-Holland en Zuid-Holland karrevrachten geld, waardoor ze nu een minder vermogende provincie zijn. (On)bewuste naïviteit wordt dus niet afgestraft, en in feite beloond.

Hier gaat inderdaad iets mis. Het gevaar van moreel risico wordt binnengehaald. Als provincies een hogere uitkering krijgen als hun vermogen lager is, creëer je een immens sterke prikkel om risico’s te nemen. Als het goed gaat, pak je de jackpot en als het mis gaat word je gered door de Rijksoverheid en de belastingcenten die alle Nederlanders bijeen brengen. Dat moeten we niet willen, als je de mist in gaat als provincie moet je daar voor bloeden. En hopelijk kiezen de inwoners dan in het vervolg ook betere bestuurders. Indirect worden immers de inwoners van een risico-zoekende provincie beloond, en dat is inherent fout. Elk volk krijgt de leider die zij verdient, en als die er een puinhoop van maakt, zul je daar toch in belangrijke mate mee moeten leren leven.

Hetzelfde gevaar lopen we met gemeentebestuurders. Fratsen zoals het Adje theater in Tilburg en de Noord-Zuidlijn in Amsterdam hebben hun impact op de gemeentelijke financiën. Daarmee beïnvloeden dergelijke megalomane projecten de beschikbaarheid van geld voor andere bestemmingen. Gebreken elders kunnen nopen tot Rijksondersteuning want daar hebben sommige gemeenten (zogenaamd?) geen geld voor. Gaat het helemaal mis, krijgt een gemeente de artikel 12-status. Dan krijgt de gemeente extra geld in ruil voor extra toezicht. Maar helpt dat dan nog? In het hypothetische geval dat het mis zou lopen met Amsterdam geldt nog steeds dat er een periode door de zure artikel 12-status gebeten moet worden, maar ondertussen ligt die Noord-Zuidlijn er wel.

Naar aanleiding van de Ceteco affaire werd bankieren door lagere overheden verboden. Dat is niet genoeg. Het gevaar van moreel risico houdt in mijn ogen in dat er in een nationale eenheidsstaat voor lokale overheden geen ruimte is om autonoom grote (megalomane) investeringen te doen. Ook is er geen ruimte om grote kasoverschotten te hebben. De kans dat bij (on)bewust verkeerde inschatting de rekening op het bord van de hele Nederlandse maatschappij komt te liggen, is onacceptabel.

Related posts:

1. Topinkomens, overheidsingrijpen en moreel risico
2. Bankentaks levert geen geld op

Bezuinigingen

* De VVD wil een kleinere staat met een kwart minder politici, halvering van het aantal ministers en veel minder ambtenaren. Dit levert 4 miljard euro op in 2015, oplopend naar ruim 6 miljard in 2020.
* De VVD wil uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking en de afdracht aan de Europese Unie halveren. In 2015 bespaart dit 4,5 miljard euro belastinggeld, oplopend naar 5,5 miljard in 2020.
* De VVD wil de kansloze immigratie tot nul beperken en stoppen met inburgeringssubsidies. Immigranten moeten voor werk en niet voor de uitkering naar Nederland komen, dus de eerste tien jaar in Nederland krijgen zij geen uitkering. Dit levert 0,5 miljard euro op in 2015, oplopend naar een kleine 2 miljard in 2020.
* In de sociale zekerheid wordt de re-integratiebureaucratie beperkt en alleen écht jong gehandicapten krijgen een uitkering. De WW wordt korter, maar de eerste maanden hoger. Dit leidt in 2015 tot 4 miljard euro besparingen, oplopend tot 9 miljard in 2020.

Minder ministers en minder ambtenaren is een terugkerend punt natuurlijk. In mijn ogen is dat alleen mogelijk als de overheid ook daadwerkelijk minder gaat doen. De indruk dat je met het modewoord ‘efficiencyslagen’ miljarden kunt bezuinigen vind ik niet realistisch. Minder ambtenaren leidt te vaak tot de inhuur van ‘consultants’ en die zijn bepaald niet goedkoper.

Minder geld naar EU en ontwikkelingssamenwerking ben ik niet bijzonder enthousiast over. De bijdrage aan de EU zou inderdaad eerlijker kunnen, maar wat betreft ontwikkelingssamenwerking vind ik dat we ons aan internationale afspraken moeten houden. Dat anderen dat niet doen, is voor mij geen reden om het dan ook maar niet te doen. Afspraken maken en nakomen betaalt zich ook uit, en slimme inzet van ontwikkelingshulp kan het Nederlandse bedrijfsleven ook van profiteren

Ook ben ik niet enthousiast over de negatieve houding ten opzichte van immigranten. Ja, ik ben het er mee eens dat mensen hier niet voor een uitkering horen te komen. Ik vind daarentegen ook dat als je bijdraagt aan sociale verzekeringen, dat je er ook van hoort te profiteren als dat zo uitkomt. Onderzoek eens, zoals bij de AOW, of je rechten kunt opbouwen als immigrant en op basis daarvan uitkering krijgt. Tien jaar sowieso niets is mij te gortig, en lijkt mij oneerlijk ten opzichte van Nederlandse uitvreters.

Beperking van de sociale kant van de arbeidsmarkt (WW etc.) vereist in mijn ogen dat ook iets aan het ontslagrecht wordt gedaan. Als ik minder WW krijg, moet het een toekomstige werkgever ook gemakkelijker gemaakt worden om mij aan te nemen en te houden. Nu blokkeert het ontslagrecht het aannemen van personeel, want wanneer kun je pas weer van iemand af is maar de vraag. Alleen bezuinigen op WW en degenen die, soms enkel met mazzel, hun baan behouden ontzien, is onvoldoende: het ontslagrecht moet ook soepeler.

Investeringen

* De VVD investeert in veiligheid door méér blauw op straat: 3.500 agenten extra, ook op het platteland.
* De VVD investeert jaarlijks 500 miljoen euro in extra wegen en een forse uitbreiding van het spoorwegennet.
* De VVD investeert 2,5 miljard euro in de kwaliteit van het onderwijs waarmee deze een stevige impuls krijgt.

Zondermeer goede punten lijkt mij. Forse uitbreiding van het spoorwegennet lijkt mij in Nederland de aangewezen manier om woon-werk verkeer mogelijk te houden. Het Nederlandse net schijnt aan de capaciteitsgrenzen te zitten, dus uitbreiding van de infrastructuur is een uitermate verstandig plan. Daarnaast vind ik dat onderwijs erg belangrijk is om sociale verschillen te beperken. Waar sommigen denken dat je met kleptocratentaksen alles oplost, zal een verstandig mens erkennen dat de economie waarin wij leven capaciteiten beloont. Daar is geen progressieve belasting tegen opgewassen. Met dat gegeven moet je dus proberen de capaciteiten van iedereen te maximaliseren, want daarmee bereik je echte nivellering. Investeren in het onderwijs is daarvoor in mijn ogen een geschikt middel, en effectiever en socialer dan even een uitkering of toptarief optrekken.

Vernieuwingen

* Op basisscholen krijgen kinderen weer les in d’s en t’s, de kwaliteit van het vakonderwijs moet omhoog en de VVD wil meer academici voor de klas.
* De VVD kiest voor betaalbare zorg van betere kwaliteit en dichter bij huis.
* Werken en ondernemen moet weer lonen, daarom verlaagt de VVD de belastingen.

Zo beschreven houdt het nog niet veel in. In hoeverre deze wensen betaald kunnen worden vraag ik me af. Wel deel ik de mening dat als wij vinden dat de kwaliteit van het onderwijs en de zorg omhoog moet we in allerlei opzichten daar ook voor moeten willen betalen: meer investeren en betere arbeidsvoorwaarden voor onderwijzers en zorgverleners. Belastingverlaging zou in mijn ogen moeten kunnen, maar lijkt mij niet strikt nodig. Zeker niet als de hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld in stand blijft. Belastingverlaging in de laagste schijf zou ik wel interessant vinden om te proberen ook laaggeschoolden maximaal aan werk te helpen.

Wat wil de VVD niet?

* De VVD wil niet tornen aan de hypotheekrenteaftrek (de overdrachtsbelasting willen we wél aanpakken).
* De VVD wil direct stoppen met de kilometerheffing.
* De VVD wil de Bosbelasting (inkomensafhankelijke ouderenbelasting) afschaffen.

Het gedachtenexperiment dat ik altijd doe bij de hypotheekrenteaftrek is of je het zou invoeren als het er nog niet was: nee. Het verstoort de markt niet zozeer, maar het is wel een bizarre manier van rondpompen van geld. Ik zou het willen afschaffen, en niet omdat de rijken bevoordeeld worden (dat valt reuze mee), maar omdat het een ondoelmatig vreemd fiscaal vehikel is.

Zeker de spitsheffing was een interessante mogelijkheid om efficienter gebruik te gaan maken van het wegennet. Nu waren de Nederlandse ambities weer over de top, maar beter onderzoeken of er niet toch wat meer prijsdifferentiatie kan komen op de weg zou ik niet zo tegen willen zijn als de VVD nu. Ik zie meer kansen voor de economie, dan bedreigingen rond dit dossier.

Over de Bosbelasting heb ik niet echt een mening. Volgens mij heeft niemand daar echt onwijs veel pijn van, dus waarom die fiscalisering van de AOW er af moet zie ik niet zo. Zeker niet omdat die groep naar het nu lijkt eerder met pensioen heeft kunnen gaan dan toekomstige generaties.

Related posts:

1. SP is hypocriet en niet eerlijk
2. Bankentaks levert geen geld op

Klinkt mooi, maar zo werkt dat dus niet. Het is op zijn best herverdeling. Mogelijk gaat het ten koste van economische activiteit, en dat kost écht geld. In beginsel heb ik er geen mening over, maar we moeten uitkijken dat we gaan doen alsof belasting “geld oplevert”. Dat doet het maar zelden. Vaker kost het geld als marktimperfectie, en het is eigenlijk nooit meer dan een herverdeling van geld.

Related posts:

1. Hoogervorst weet het beter: kabinet oppassen niet te veel lenen
2. Spoedcursus economische crisis

nu.nl: ChristenUnie wil rijken meer boete laten betalen

“DEN HAAG – Rijke mensen moeten hogere boetes gaan betalen dan wetsovertreders die minder te besteden hebben. Zo wordt iedereen die zich niet aan de regels houdt naar verhouding even zwaar beboet. Dat staat in een notitie voor de aanpak van criminaliteit en vergroting van de veiligheid, die de ChristenUnie woensdag heeft gepresenteerd. De ernst van een delict bepaalt hoeveel ‘boete-eenheden’ een wetsovertreder kwijt is. Zijn inkomen bepaalt de hoogte van zo’n boete-eenheid, aldus het plan.”

Verschillende andere landen doen dit al, en ik heb het altijd een interessant gegeven gevonden. Het idee achter een boete is toch vaak dat daarmee onder andere het gedrag beïnvloed wordt. Wanneer een boete maar marginaal is ten opzichte van het inkomen, hoef je weinig effect te verwachten. Nu zou je zo kunnen redeneren dat het bijvoorbeeld bij snelheidsboetes tot op zekere hoogte wenselijk is dat iemand een afweging kan maken tussen de boete en de waarde van de verloren tijd. Omdat het in het verkeer ook om verkeersdoden gaat vraag ik me af hoe lang je een dergelijke lijn vol kunt houden. De vraag is in dit opzicht in hoeverre ‘alles’ te koop zou mogen zijn, en zodra je daar in zekere mate “niet” op antwoordt, wordt een inkomensafhankelijke boete interessant. Zo op het oog een zinnig plan van de CU.

“Popconcert

Bezoekers van een voetbalwedstrijd of een groot popconcert kunnen duurdere kaartjes tegemoet zien als er politie nodig is om de openbare orde rond het evenement te handhaven. De ChristenUnie wil de kosten doorberekenen via een ticketheffing. Uitgangspunt is echter dat organisatoren van evenementen zelf zorg dragen voor de veiligheid.”

Dit vind ik een hoogst dubieus plan. Ten eerste zit er (lage) BTW op die kaartjes, dat moet toch ergens goed voor zijn. Daarnaast betalen we met zijn allen belasting, dat moet toch ook ergens goed voor zijn. Belangrijker nog is de vraag: hoeveel duurder worden die kaartjes dan? Wat als dat mensen weerhoudt om dat soort evenementen zo vaak als gewenst te bezoeken, en dan maar rottigheid gaan uithalen? Er moet niet te luchtig gedacht worden over ‘de gebruiker betaalt’-concepten omdat er vaak allerlei externe kosten bij komen kijken. Sterker nog, waarom zou een brave borst voor politie inzet moeten opdraaien? Die kan het toch ook niet helpen dat anderen minder braaf zijn?

Ik zie ook wel enig verband met wat ik al eens eerder schreef over het verhalen van reddingskosten op schaatsers: Schaatsers zelf laten opdraaien voor redding? In essentie moeten we heel voorzichtig omgaan met deze vorm van kostenverhaal.

“De ChristenUnie noemt het gedoogbeleid mislukt. Coffeeshops werken criminaliteit en overlast in de hand en moeten daarom dicht. De partij wil ook af van het onderscheid tussen soft- en harddrugs. Het gratis uitdelen van heroïne op medisch advies kan eveneens niet door de beugel.

Gedwongen prostitutie

De afschaffing van het bordeelverbod heeft geleid tot illegale en gedwongen prostitutie. Het liefst zou de ChristenUnie dit verbod opnieuw invoeren. Mensenhandelaars moeten zwaardere straffen krijgen. Als ze meer dan eenmaal de fout in gaan, moeten ze levenslang achter de tralies terecht kunnen komen.”

Het is zo makkelijk, maar ik doe het toch: de Drooglegging werkte ook niet. Zwaarder straffen zoals voorgesteld, zou kunnen werken. Ik geloof er niet echt in, maar het zou kunnen. Verbieden onder de geveinsde veronderstelling dat je daarmee het probleem oplost heb ik moeite mee. Zoals ik het lees wil de CU deze zaken verbieden omdat het ‘zondige’ activiteiten betreft. Kom daar dan voor uit, dat dingen verbieden op zich geen klap helpt zou toch gevoeglijk bekend mogen zijn zo langzamerhand. Het enige wat verbieden doet is het creëren van meer criminaliteit, statistisch in ieder geval…

Related posts:

1. Weg met het “oh, dat mag je toch niet zeggen”-sentiment!
2. Schuldenlast rijke landen onder vuur IMF

“DEN HAAG – De SP vindt dat het minimumloon met 5 procent omhoog moet, zodat de koopkracht van de laagstbetaalden stijgt. Dat kondigde SP-fractievoorzitter Emile Roemer dinsdagavond aan in het tv-programma Pauw & Witteman.

Hij gaf daarin alvast een inkijkje in het verkiezingsprogramma dat de SP woensdag presenteert. In crisistijd is het volgens Roemer het belangrijkste om mensen die het het moeilijkste hebben, te ontzien en hen zekerheid te bieden.”

Het is eigenlijk te makkelijk, maar juist daarom ook aantrekkelijk om even kort iets over te schrijven: de SP zit weer eens mis. Wat Roemer bedoelt is dat wanneer het minimumloon stijgt, degenen die hun baan houden hun koopkracht stijgt. Er zullen ook mensen zijn die hun baan als gevolg van een dergelijke stijging verliezen, en dus met de gebakken peren zitten. Dat effect van een verhoging van het minimumloon is eerstejaars stof economie.

Daarom is de laatste zin uit bovenstaande quote ook zo frappant, en welhaast stuitend. Een verhoging van het minimumloon ontziet juist niet de zwaksten, maar is eerder te beschouwen als een frontale aanval op die groep. Als Roemer iets wil doen voor deze groep zou ik mijn blik op het belastingstelsel werpen. Wanneer ik abstraheer van lagere belastinginkomsten, zou het interessanter zijn om de armoedeval zo maximaal mogelijk te dichten. We moeten het aannemen van laagopgeleiden zo goedkoop mogelijk maken voor werkgevers, en zo aantrekkelijk mogelijk voor laagopgeleiden.

Ik denk dat een cocktail van belastingverlaging in het allerlaagste segment, een nieuwe schijf(?), en verlaging van het minimumloon heilzamer is dan een verhoging van het minimumloon. Mensen die dat laatste willen, laten zien dat ze te weinig benul hebben van hoe de wereld in elkaar zit.

Related posts:

1. Zuinig zijn op spaarders
2. VVD programma besproken

Ik vraag mij af of dat wel zo slim is. In mijn ogen riekt dit naar ‘penny wise, pound foolish’. De Nederlandse overheid heeft over de jaren heel wat, vaak fiscale, faciliteiten opgetuigd om sparen te bevorderen (pensioensparen, spaarloon, levensloopsparen). De economie is immers gebaat bij een bepaald spaargedrag om de kapitaalvoorraad (‘gebouwen en machines’) uit te kunnen breiden. Daarmee zijn we in de toekomst ook verzekerd van een goed gesmeerde boterham.

Door de vergrijzing zullen pensioenfondsen op dit moment uit zichzelf, ceteris paribus, moeten krimpen. Immers, de uitstroom wordt groter, want door de vergrijzing stijgt het aantal gepensioneerden. Daarnaast krimpt de instroom door een daling van het aantal pensioenopbouwers. Dit komt door minder geboortes en het langer doorleren (wat ook voordelen heeft). Ook worden er nu maatregelen genomen waardoor de pensioenperiode korter zou moeten worden, en dat geeft ook een prikkel om minder te sparen.

Wat zou het gevolg zijn als mensen minder gaan sparen (voor hun pensioen)? Als we alleen al de bestaande kapitaalvoorraad (en beoogde groei) op peil willen houden dan zal de rente omhoog moeten. Het lijkt er niet op dat de huidige economie daar op zit te wachten.

Voor geïnteresseerden wil ik wijzen op de The Savers-Spenders Theory of Fiscal Policy van N. Gregory Mankiw. Propositie 5 is in het bijzonder interessant: “The optimal steady-state capital tax from spenders’ standpoint is zero.” Vertaald naar mijn uiteenzetting hierboven: sparen is maatschappelijk van groot belang en er moeten zo min mogelijk beletselen opgeworpen worden om dit te doen, óók in het belang van degenen die zelf niet sparen.

Het beperken van de pensioenopbouw is een fiscale truc om de staatsfinanciën op de korte termijn van lucht te voorzien. Ik voorzie echter ook als hier te lichtzinnig mee omgesprongen wordt dat de rente in Nederland gaat stijgen en toekomstige geraamde economische groei onder druk komt te staan. Als dat gebeurt lever je wat je nu verdient door pensioensparen te beperken later weer in door een lager belastbaar nationaal inkomen.

Related posts:

1. Pensioenfondsen zijn er niet om de economie te herstellen
2. VVD programma besproken

Wat betekent dit nu allemaal? De omzet van de overheid is voor mij alle belasting- en niet-belastinginkomsten en de schuld is natuurlijk het fameuze getal waar zo veel het nu over hebben. De cijfers van Nederland zet ik af tegen enkele andere economieën en onder een ander kopje ook tegen wat kerncijfers van commerciële bedrijven.

De vierde en laatste kolom heeft mijn nadrukkelijke aandacht. Die verhoudingsgetallen in procenten zijn ‘vergelijkbaar’ met elkaar. Daar valt uit op te maken dat zeker Nederland het misschien nog niet zo gek doet. Uiteraard is onze staatsschuld inmiddels nog verder opgelopen en hebben we het in de praktijk over een verhouding van 60%, maar daarmee zouden we nog steeds onder de omzet/schuld verhouding van AT&T zitten alsook onder de andere genoemde landen.

Wat ik hiermee wil uitdrukken is dat de Nederlandse overheid in zekere zin amper meer in de schulden steekt dan een commercieel bedrijf. Neem daar vervolgens bij in gedachten dat een overheid voor een belangrijk deel collectieve goederen levert waarvoor moeilijk of niet een vergoeding gevraagd kan worden (landsverdediging is daarvan een klassiek voorbeeld). Dat betekent dat de maatschappelijke baten van overheidsoptreden ten opzichte van de maatschappelijke baten van commerciële activiteiten waarschijnlijk relatief hoog liggen. Zou je dat meenemen dan zou je een ‘Maatschappelijke Omzet’ becijferen. Wanneer je dat getal vervolgens zou invoeren denk ik dat Nederland gewoon heel gunstig afsteekt ten opzichte van veel beursgenoteerde bedrijven.

Kritisch kijken naar de staatsschuld is goed. De staatsschuld laten oplopen door uitgaven die geen investeringen zijn, moet altijd kritisch beschouwd worden. Waar ik niet achter sta is een sfeer waarin (staats)schuld per definitie iets slechts is. Dat is het niet, en dat is het nooit geweest ook.

Ter verduidelijking: de staatsschuld liep ook fors op toen we ABN-AMRO/Fortis kochten, maar daar hadden we ook wat voor. Die bank is niet weg, maar is geld waard; deze staat voor de boekhouders onder mijn lezers gewoon braaf links op de balans als bezitting.

Related posts:

1. Pensioenfondsen zijn er niet om de economie te herstellen
2. Schuldenlast rijke landen onder vuur IMF

SP-lijsttrekker Dennis de Jong is aan het woord in een interview met NU.nl. Tijd om eens wat inhoudelijk commentaar te geven op de eurosceptische SP.

Als er niet structurele veranderingen aan de Europese interne markt worden doorgevoerd is het wachten op de volgende crisis. (…) Als de banken worden opgelapt en het vervolgens daarbij blijft gaat het vroeg of laat op dezelfde manier mis.

Open deur natuurlijk. Als je niks verandert zal het in de toekomst ook zo gaan. Maar de SP zou dan ook eens moeten aangeven wat er intrinsiek mis is met een crisis om de zoveel tijd. Blanchard, tegenwoordig hoofdeconoom van het IMF, toonde al eens aan dat economische bubbels rationeel kunnen zijn: link. Het blijkt ook dat bouwen met het eind van een economische opgang in zicht gewoon rationeel is: link. Dit soort dingen horen bij een vrije markteconomie, en je merkt gewoon dat de SP via een achterdeur van dit marktdenken af wil. Dat mogen ze, maar dan moeten ze ook nadrukkelijk aangeven ten koste van welke vrijheden dat zal gaan.

Volgens De Jong worden bedrijven binnen de Europese Unie steeds groter en gevaarlijk machtig. “Brussel heeft te maken met 12.000 lobbyisten. Die mensen zijn er niet voor de belangen van burgers, maar van industrieën en multinationals.”

Dat klopt helemaal, maar er werken ook een stuk of wat volksvertegenwoordigers en ondersteunende staf in Brussel. Daarnaast zijn de belangen van industrieën en multinationals niet per se tegengesteld aan die van de burgers. Burgers werken bij deze bedrijven, doen bij deze bedrijven hun inkopen en vaak is hun pensioen voor een belangrijk deel belegd in deze bedrijven. Die lobbyisten werken indirect meer voor de burger dan de SP ons wil doen geloven.

De Jong dringt aan op een uitgebreide discussie over democratisering van de economie. Hierin moet meer ruimte zijn voor vakbonden en werknemers. “Nu zijn de banken gered met het belastinggeld van de mensen. Over een aantal jaar krijgt de rest van de economie een klap, omdat het systeem niet klopt.”

Ik denk dat de SP hier in zoverre een punt heeft dat het interessant is te onderzoeken wat de Code-Tabaksblat ons gebracht heeft. Met die code werden de aandeelhouders aanmerkelijk belangrijker en het is misschien niet vreemd om te kijken of andere stakeholders ook niet een prominentere positie horen te krijgen in corporate governance.

We moeten toe naar een maatschappij waarbij het om iedereen gaat. Anders klapt de economie zo weer in elkaar.

En als ik zeg dat de economie nu al om iedereen draait? Het is in niemands belang dat mensen massaal werkloos worden, dat is een enorm verlies aan welvaart; ook voor degenen die hun werk houden. En daarnaast moet er ook niet overdreven worden. De economie is niet in elkaar geklapt. Het beste argument daarvoor is: kijk naar buiten, loop over straat, zo veel slechter gaat het heus niet ten opzichte van een jaar geleden. Het is net alsof wij moeten geloven dat we zullen terugkeren naar de jaren ‘30 met enorme armoede en meer narigheid. Dat is onzin, vindt ook professor Maarten van Rossem: link.

Uit het uitgebreidere interview wil ik nog deze quote halen:

Is het normaal dat we elk jaar 4,5 miljard bij Brussel in de pot gooien en daarmee de grootste betaler zijn? 250 euro per Nederlander. En wat krijgen we daarvoor terug?

Ik mag gecorrigeerd worden, maar ik vind dit hypocriet. De SP staat vooraan als hogere inkomens binnen Nederland meer belast moeten worden. Wat krijgen hoge inkomens in Nederland daar voor terug? Maar als wij als rijken, ook voor Europese begrippen, meer aan Brussel afdragen wil de SP niet thuis geven. Dan is het opeens prima om de eigen Nederlandse zakken te vullen en de minderbedeelden te laten creperen. In mijn ogen houdt de SP er een dubbele moraal op na.

Related posts:

1. VVD programma besproken
2. Pensioenfondsen zijn er niet om de economie te herstellen

Op 4 juni staan de Europese verkiezingen op de rol, en zo doen we dat in Nederland ook natuurlijk. Periodiek kiezen we onze volksvertegenwoordigers. Die keuze maken we op basis van het vertrouwen dat zij het land als geheel goed zullen gaan besturen. Zodra we gekozen hebben hangt die volksvertegenwoordigers een zwaard van Damocles, de volgende verkiezingen, boven het hoofd. Dus al te veel gekkigheid hoeven we nou ook weer niet te verwachten.

In mijn ogen zijn er twee fundamentele dingen verkeerd aan referenda.

1. Ten eerste breken referenda in op de ‘package deal’ die je krijgt als je op een persoon van een bepaalde partij stemt. Politiek is geen supermarkt waar je alleen het lekkers kunt pakken en al wat je niet aanstaat laat staan. Tot op zekere hoogte is het ook gewoon “eten wat de pot schaft”. Tegen de Europese Grondwet stemmen? Dat mag van mij, maar dan mag je niet meer klagen dat de EU zo duur is want daar ben je met jouw tegenstem mede debet aan. Tegen een parkeergarage stemmen? Dat mag van mij, maar dan niet gaan mieren dat het bijbehorende winkelcentrum er ook niet komt. We gaan mensen toch ook niet in een referendum vragen of ze belasting willen betalen? Dat hoort er nu eenmaal gewoon bij.
2. Ten tweede, en dat kun je de burger niet eens altijd kwalijk nemen, krijg je maar sporadisch antwoord op de vraag die je stelt. Politici maken meer dan eens van een referendum een verkiezing van of zij nog vertrouwen genieten. Gememoreerd kan worden aan premier Raffarin die zijn politieke toekomst min of meer verbond aan de uitkomst van het Franse referendum over de Europese Grondwet. Dat lieten de Fransen zich geen tweede keer zeggen, ongeacht de inhoud van de Grondwet kregen ze de kans de impopulaire Raffarin weg te sturen. Maar dan heb je dus geen antwoord op de eigenlijke vraag of men nou voor of tegen de Grondwet is.

Naar mijn mening moeten we ons tevreden stellen met het beleid waar we voor een periode van 4 jaar voor kiezen. Enerzijds kun je zeggen dat mensen het op punten oneens moeten kunnen zijn met hun gekozen partijprogramma, maar ik zie, als econoom, beleid grotendeels ook als een samenhangend geheel. Haal een kaart uit het kaartenhuis en het geheel lazert in elkaar.

Related posts:

1. Evolutietheorie versus Creationisme: je kiest wat je gelooft
2. VVD programma besproken