Drent in Rotterdam » sparen

Pensioengelden: te veel of te weinig?

Martin van Elp — Sun, 04 Jul 2010 10:30:20 +0000

In reactie op: Bernard van Praag, “Maak krekels tot mieren: Herstructureer pensioenen en arbeidsmarkt”, Me Judice, jaargang 3, 1 juli 2010.

Interessant artikel om te lezen. Alhoewel inderdaad kwalitatief lijkt de verhandeling mij economisch intuïtief sluitend.

Ik denk ook dat het correct is om het omslagstelsel als relatief gunstig te betitelen toen de AOW werd ingesteld. Zouden we bij aanvang een kapitaaldekking hebben gehad (AOW fonds), door zoals bv. hiervoor gesuggereerd het fonds vol te storten met aardgasbaten, dan was er nog meer kapitaal geweest dat een bestemming had moeten vinden. Dat lijkt nu al een probleem, en dat was dan nog groter geweest. In dat opzicht heb ik me ook wel eens de volgende dingen afgevraagd.

Bij een vergrijzende bevolking zou het aantal bijdragers aan het AOW fonds afnemen, en had dus uiteindelijk het totale niveau van de portefeuille onder druk kunnen komen staan.
- Wat zou er gebeurd zijn als de AOW met kapitaal gedekt zou zijn, en het AOW fonds dus onder druk van vergrijzing langzaam aan de markt onttrokken had moeten worden?
- Bij een vergrijzende bevolking had het AOW fonds bovendien steeds meer moeten differentiëren naar ‘veilige’ beleggingen. In hoeverre zou dat mogelijk geweest zijn?

Deze vragen zijn zolang de grijze druk toeneemt denk ik ook relevant voor de invoering van een kapitaal gedekte AOW. Idealiter zou kapitaaldekking ingevoerd worden zodra de grijze druk weer afneemt, dan vervallen immers bovengenoemde vragen en is de druk op de ‘transitiegeneratie’ het laagst. Nu de grijze druk tot 2040 eerst nog verdubbelt voordat deze afneemt, kunnen we daar, helaas, waarschijnlijk niet op wachten.

Uiteindelijk is mijn voornaamste vraag wat de bestemming zou moeten zijn van alle geld in een kapitaalgedekt AOW fonds. Er is, mede door de vergrijzing, een afnemende behoefte aan additionele investeringen. Vervanging van bestaande economische infrastructuur zal (spoedig?) de regel worden. In hoeverre zullen er dan überhaupt voldoende, verstandige, levensvatbare investeringsmogelijkheden zijn voor een AOW fonds, zonder dat er weer een bubbel ontstaat?

jaargang 3, 1 juli 2010.

Schuim der aarde: loterijen

admin — Tue, 18 May 2010 19:32:41 +0000

Persoonlijk vind ik loterijen onzin en geldverspilling. Ik geloof dat je zo min mogelijk moet verbieden, maar als je dan toch iets verbiedt dan zouden loterijen hoog op mijn verlanglijstje staan. Wat een waanzinnige hoeveelheid geld gaat daar in om, en wat een geld spenderen sommige mensen daar toch aan zonder er ook maar iets mee op te schieten.

Loterijen doen aan herverdeling van inkomen, niets meer. Daar waar veel mensen onwijs veel moeite hebben met topsalarissen, waar vaak toch tenminste iets tegenover staat, vinden vaak diezelfde mensen de loterijcarrousel vanzelfsprekend. Ik niet. En passant verdwijnt er ook nog eens een smak geld richting goede doelen. Mooi natuurlijk, maar ik zie dat als weinig anders dan een excuus voor het Rijk om zich minder te bekommeren om dergelijke fondsenwervende instellingen.

En dan sturen sommige loterijen, in casu de Sponsor Bingo Loterij, ook nog eens walgelijke misleidende brieven. Check onderstaande afbeelding:

Sponsor Bingo Loterij - Andre van Duin

Dit is een vervolgbrief, de vorige brief vond ik zo mogelijk nog suggestiever ten aanzien van wat er te winnen viel. Er wordt gedaan alsof je de LED-tv al hebt gewonnen, want je bent toch genodigde? Nee, je maakt door deel te nemen kans om genodigde te worden. Dat is toch wat anders, en het staat er natuurlijk wel: “als u alsnog kans wilt maken op 2 toegangskaarten voor deze unieke gebeurtenis.” Niks op af te dingen, en misschien wel duidelijker dan de kleine lettertjes in een gemiddeld wurgcontract. En toch, dit soort wervende brieven waarin in mijn ogen sterk gesuggereerd wordt dat je al naar de studio mag komen door bijvoorbeeld een nep-pasje/toegangskaart, staan mij erg tegen.

Het casino vind ik persoonlijk weinig aan, maar daarvan kan ik me nog iets voorstellen bij de amusementswaarde. Bij het wedden op sportevenementen zou je nog kunnen zeggen dat je de bookmaker kunt verslaan. Maar bij loterijen voel ik desnoods wel voor een stukje paternalisme: verbieden die nonsens, zeker als er suggestieve werving wordt gepleegd. Als iedereen het uitgespaarde geld netjes op een spaarrekening zet, ‘wint’ iedereen over 10 jaar een droomvakantie…

Spoedcursus economische crisis

Zuinig zijn op spaarders

Martin van Elp — Sun, 06 Dec 2009 20:00:13 +0000

Het is al even dat ik op dit onderwerp broed, en afgelopen week dit zich in dit voorstel een reden voor om er eens iets over te schrijven: VVD wil pensioensparen flink beperken.

Ik vraag mij af of dat wel zo slim is. In mijn ogen riekt dit naar ‘penny wise, pound foolish’. De Nederlandse overheid heeft over de jaren heel wat, vaak fiscale, faciliteiten opgetuigd om sparen te bevorderen (pensioensparen, spaarloon, levensloopsparen). De economie is immers gebaat bij een bepaald spaargedrag om de kapitaalvoorraad (‘gebouwen en machines’) uit te kunnen breiden. Daarmee zijn we in de toekomst ook verzekerd van een goed gesmeerde boterham.

Door de vergrijzing zullen pensioenfondsen op dit moment uit zichzelf, ceteris paribus, moeten krimpen. Immers, de uitstroom wordt groter, want door de vergrijzing stijgt het aantal gepensioneerden. Daarnaast krimpt de instroom door een daling van het aantal pensioenopbouwers. Dit komt door minder geboortes en het langer doorleren (wat ook voordelen heeft). Ook worden er nu maatregelen genomen waardoor de pensioenperiode korter zou moeten worden, en dat geeft ook een prikkel om minder te sparen.

Wat zou het gevolg zijn als mensen minder gaan sparen (voor hun pensioen)? Als we alleen al de bestaande kapitaalvoorraad (en beoogde groei) op peil willen houden dan zal de rente omhoog moeten. Het lijkt er niet op dat de huidige economie daar op zit te wachten.

Voor geïnteresseerden wil ik wijzen op de The Savers-Spenders Theory of Fiscal Policy van N. Gregory Mankiw. Propositie 5 is in het bijzonder interessant: “The optimal steady-state capital tax from spenders’ standpoint is zero.” Vertaald naar mijn uiteenzetting hierboven: sparen is maatschappelijk van groot belang en er moeten zo min mogelijk beletselen opgeworpen worden om dit te doen, óók in het belang van degenen die zelf niet sparen.

Het beperken van de pensioenopbouw is een fiscale truc om de staatsfinanciën op de korte termijn van lucht te voorzien. Ik voorzie echter ook als hier te lichtzinnig mee omgesprongen wordt dat de rente in Nederland gaat stijgen en toekomstige geraamde economische groei onder druk komt te staan. Als dat gebeurt lever je wat je nu verdient door pensioensparen te beperken later weer in door een lager belastbaar nationaal inkomen.

Spoedcursus economische crisis

Martin van Elp — Thu, 30 Apr 2009 16:40:16 +0000

In een paar woorden is deze crisis natuurlijk niet uit te leggen, maar een eerste aanzet geeft deze cartoon, die al enige tijd geleden in de Wall Street Journal verscheen, wel.

Een andere bekende uitleg die op het net circuleert is The Subprime Primer: link.

Kortom: een aantal mensen hebben er een puinhoop van gemaakt door risico’s, en daarmee rendementen, veel te rooskleurig voor te spiegelen. Daardoor hebben ontelbaar veel andere mensen verkeerde investeringsbeslissingen genomen wat in gewone mensentaal zoveel betekent als dat er geld is weggegooid.

Zijn we dus toe aan een stevige dosis socialisme om iedereen weer met de voeten aan de grond te krijgen? Weg met de inkomensverschillen, niks geen bonussen en gewoon een baan krijgen ook al heb je niks te doen in die baan. Onze premier meende onder zijn collega christen-democraten van niet: link.

‘Het is fout te denken dat een sterkere staat de oplossing is. Socialisten die dat zeggen, zijn vergeten waar dat toe leidt,’ zei premier Jan Peter Balkenende (CDA) in Warschau bij het grootste verkiezingscongres van de Europese christendemocratische partij ooit.

Nu zou ik niet zo ver willen gaan om maar gelijk te gaan waarschuwen voor het rode gevaar. Wat voor mij wel van belang is te wijzen op de zeer belangrijke ‘ceteris paribus‘-aanname uit de economie. Mensen kijken op dit moment te veel naar wat ze hadden op de top van de bubbel. Maar dat is niet eerlijk. Als je kwaad bent op bankiers en verzekeraars dat ze jou een bubbel hebben aangedaan moet je ook eerlijk zijn. Zo rijk als je tijdens de bubbel leek, ben je in het echt nooit geweest. Zou je het kapitalisme in het geheel opzij zetten dan moet je nog realistischer zijn. Het is heel waarschijnlijk dat we dan niet eens bij benadering zo rijk geweest zouden zijn als nu, zelfs nadat de boel ingeklapt is.

Lucas merkte ten aanzien van perfecte stabilisatie van de economie, een planeconomie zou daar een extreme vorm van zijn, op dat wanneer laissez-faire ook maar een beetje extra groei oplevert dat al heel snel zulke welvaartsverbetering oplevert dat enige volatiliteit al gauw verkozen moet worden boven perfecte stabilisatie. Niet dat ik dat resultaat hier een-op-een toe mag passen, maar de ratio is ook hier steekhoudend. Je kunt wel heel afkeurend staan tegenover al die toffe figuren in té dure pakken die in jouw ogen te veel geld kregen voor het wegmaken van geld, maar zo werkt het natuurlijk niet. Hun werk (of dat van hun voorgangers om mijn part) heeft ons wel de huidige welvaart gebracht. Een welvaartsniveau waarvan het maar de vraag is of dat zonder het nemen van risico’s bereikt was.

Meer gelijkheid is prima en nastrevenswaardig. Blunders van deze proportie zijn fout en moeten we voorkomen. Maar om de hele economie opeens naar aanleiding van deze gebeurtenissen veel strakker te gaan aanlijnen lijkt mij niet verstandig. Allen gelijk is prima, maar niet als dat allen arm betekent.

De kredietcrisis komt naar je toe deze herfst…

Martin van Elp — Wed, 08 Oct 2008 08:04:46 +0000

Gisteren heeft de IJslandse regering de facto het hele IJslandse bankwezen genationaliseerd. Het land als geheel dreigde naar verluid failliet te gaan en dat kon de regering aldaar niet toestaan.

Naar neveneffect is wel dat circa 75.000 spaarders bij het Nederlandse Icesave, onderdeel van de IJslandse bank Landsbanki, niet meer bij hun geld kunnen. Waaronder ik dus. Nu maak ik me niet al te veel zorgen omdat ik ruim binnen het depositogarantiestelsel val. Enige wat er mis zou kunnen gaan is dat IJsland inderdaad failliet gaat. Maar goed, dan is er eerst al heel wat meer kapot gegaan en daar ga ik (nog) niet van uit.

Wel wordt het even opletten met de uitgaven want al te veel geld staat er niet op mijn betaalrekening. Ruim voldoende voor de boodschappen, maar toch. Hopelijk krijgen we deze week nog uitsluitsel of we zelf toegang krijgen tot Icesave om ons geld terug te trekken, of dat er een ‘brief’ richting de centrale bank van IJsland moet.

Op het internet:
Google Nieuws Nederland: Icesave
fd.nl: DNB op de bres voor Icesave-klant

Tot slot in de geest van dit weblog, “Een herfstig IJsland in beter tijden”:

www.youtube.com/watch?v=WkP_NaMsrMM

No related posts.